Omdat de bovenzaal van de Waag bezet is, komt onze 1e expositie na de zomerperiode te vervallen. We zien u graag weer op zondag 5 oktober a.s.
Iedereen verdient een club. Een plek waar je elkaar ontmoet, waar gewerkt wordt aan een duurzamere wereld, waar je elkaar sterker maakt en waar je helemaal jezelf kunt zijn. Daarom ondersteunent de Rabobank clubs en verenigingen.
Van 1 tot en met 23 september 2025 kun jij stemmen op de favoriete clubs in jouw buurt.
Wil je onze Fotoclub Doesburg FODO steunen? Doe dan mee met de Rabo Clubsupport die vanaf 1 september 2025 begint.
Meer informatie volgt snel.
Stemmen
- Leden van de Coöperatieve Rabobank kunnen alleen stemmen op clubs of verenigingen die deelnemen bij de lokale leefomgeving waarbij het lid is ingedeeld.
- Alleen leden van de Rabobank mogen stemmen.
- Stem in de Rabo App of via de Rabo Website na inloggen,
- Leden vanaf 12 jaar mogen stemmen.
- Elk lid brengt 3 stemmen uit op 3 verschillende deelnemende verenigingen en stichtingen.
- Door het uitbrengen van een stem door een lid accepteert het betreffende lid dat persoonlijke gegevens worden geregistreerd en in het kader van de Rabo ClubSupport stemcampagne worden gebruikt door Rabobank. Rabobank behandelt de gegevens vertrouwelijk en stelt deze niet beschikbaar aan derden, anders dan noodzakelijk voor het uitvoeren van Rabo ClubSupport.
- Wil je meer lezen, kijk dan op Rabo ClubSupport.
Het brave paard moest tussen de ijzeren poortjes door lopen. Maar dat vond ze toch nét even te spannend. Een flinke bok — en hup, daar ging Marjan de lucht in.
Gelukkig had Nellie precies op het juiste moment de foto genomen.
Of… is dit weer zo’n bewerkte stunt van de Photoshop-maffia van de fotoclub FODO?
Hoe dan ook: we hebben weer flink gelachen bij de levitatie-opdrachten!
Er kwam zelfs een extra model, we noemen hem maar even Frank. Die kwam ook zomaar uit de lucht vallen.
Op safari in eigen land doet denken aan de wijde savannes van Afrika en dat klopt. Na het wildrooster rijdt de jeep waarin de teamleden zitten de vlakte op. De hoop is gevestigd om de big five (het konikpaard, het edelhert, de ree, de vos en het heckrund) van Nederland te zien.
Een eerste bijzondere ontmoeting is het spotten van een gezin knobbelzwanen die in perfecte harmonie samen zijn met een wilde zwaan. De gids vertelt uitgebreid over het ontstaan van de Oostvaardersplassen. Ooit was het de bedoeling om in dit gebied zware petrochemische industrie te vestigen. Echter, door de oliecrisis besloot de overheid de bestemming te veranderen in een natuurgebied 😊.
Op weg naar ‘de arena’ blokkeert een stier (Heckrund) de weg. Hij kijkt gebiologeerd naar ons en zwiept gevaarlijk met zijn staart. De gids besluit om te keren en later het opnieuw te proberen. We rijden richting Almere in de hoop de edelherten te ontmoeten. Onderweg zien we een kudde ‘heckrunderen’ met kalveren. De edelherten laten zich niet zien en een wens van Egbert gaat in vervulling. Een vos steekt de weg over en verdwijnt in het hoge grens, alleen haar staart is zichtbaar. Haar welp duikt weg in het hoge gras en is onzichtbaar voor de camera.
We rijden terug om opnieuw richting ‘de Arena’ te komen. Helaas de stier staat er nog steeds en de gids wijzigt opnieuw zijn plan en rijdt naar de nieuwste uitkijktoren. Bovenin de toren hebben de teamleden een prachtig uitzicht over het gebied en al snel dienen zich zeearenden aan die rondzweven in de thermiek, te hoog om scherpe foto’s te kunnen maken. Het schouwspel is prachtig. Egbert heeft geluk. Een vos steekt over via een dam en hij kan DE foto maken….
Een mooie ochtend. Helaas niet alle dieren van de big five kunnen ontmoeten en veel geleerd van de gids die prachtige verhalen vertelde.
Fotograaf Chrisjan van Niekerk
Bij minimalisme in de fotografie wordt de nadruk vaak gelegd op rust en leegte. Dit uit zich vaak in relatief lege composities, waarbij de aandacht naar een bepaalde vorm gaat. De leegte rondom wordt ook wel restvorm genoemd en heeft als functie het kader dusdanig op te vullen zodat de aanwezige vorm goed in de compositie valt. Het weghalen van herkenbare punten maakt tevens dat minimalistische fotografie een abstract tintje krijgt. Beide vormen van fotografie leggen de focus namelijk op vormen en structuren. Echter is het grootste verschil tussen abstracte fotografie en minimalistisch fotograferen dat je bij minimalisme geen afscheid hoeft te nemen van herkenbare vormen. Minimalistisch fotograferen is dus niet te verwarren met abstracte fotografie.
De themagroep “Natuur” is vaak één van de grootste groepen. Vanavond nemen de leden van deze groep ons mee naar buiten en laten ze zien hoe mooi flora, fauna, landschappen en close-ups van natuurlijke scènes en texturen kunnen zijn.
Macrofotografie-ideeën kunnen een geweldige manier zijn om gewone objecten in een nieuw licht te laten zien. Bij deze vorm van fotografie is de scherpstelafstand is vaak niet veel meer dan dertig centimeter. Hierdoor is de scherptediepte bij macrofotografie zo klein, soms maar een paar millimeter.
Fotograaf Rien Koorevaar
De laatste tentoonstelling voor de vakantie vond plaats op zondag 1 juni in de Waag.
Ruim honderd bezoekers kwamen de foto’s van Minimalistisch 2 bekijken. Tot het eind van de dag bleef het spannend: drie foto’s lagen qua publiekskeuze erg dicht bij elkaar.
Toen om 17.00 uur de spreekwoordelijke poorten werden gesloten, bleek de foto van Rien Koorevaar van een Lavendelveld net één stem meer te hebben gekregen dan de nummers twee (Lenie Jansen en Tally Huisman).
Het was een geslaagde tentoonstelling, waarin met de bezoekers nog volop werd gediscussieerd over wat minimalistische fotografie nu eigenlijk is.
Fotograaf Fred Saalmink
Even over de grens ligt wildpark Anholter Schweiz. Op een warme lentedag bezoekt het voltallige team dit park op zoek naar exotische dieren. Het is rustig en de fotografen hebben geluk. De wolven zijn net ontwaakt uit hun slaapje en lopen onrustig rond wachtend op eten. Verderop wachten de lynxen op hun versnapering. Ook de beren laten zich van hun beste kant zien, stoeiend en rollend over de grond. Een dankbaar object om spelende beren op de foto te zetten.
Een uitdaging is het hekwerk dat de ruime leefgebieden omsluit. Het is stoeien met afstand en diafragma’s.
Verderop is een kinderdierentuin waar een pauw zich van de beste kant laat zien. Ook is er onderweg voldoende te zien, broedende ooievaars, meerkoeten met jongen, kwakende kikkers, reigers, enz. Genoeg materiaal om te fotograferen. Als afsluiting een koffie met Swarzwalder kirsch.
Een maand later gaat de natuurgroep onder koudere weersomstandigheden op pad en blijven in de buurt van Doesburg. Doel: het fotograferen van boomkikkers. Deze laten zich helaas niet zien. De bodem van het moerasgebied is droog gevallen. Ook de temperatuur van zo’n 9 graden is te laag voor de boomkikkers, die graag zonnen in de zomer op bramenstruiken. De aandacht van het team verschuift al snel naar de insecten zoals de viervlek libelle, de gewone schorpioenvlieg, grote gouden bladloper en het icarusblauwtje. De boomkikker blijft voorlopig op de bucket list staan.
Fotograaf Ralph van Eersel
Op zondag 1 juni 2025 organiseert Fotoclub Doesburg weer een expositie.
Dit keer laten de leden van themagroep Minimalistisch 2 hun werk zien. Bij minimalisme in de fotografie wordt de nadruk gelegd op rust en leegte. Dit uit zich vaak in relatief lege composities, waarbij de aandacht naar een bepaalde vorm gaat. De leegte rondom wordt ook wel restvorm genoemd en heeft als functie het kader dusdanig op te vullen dat de aanwezige vorm goed in de compositie valt.
Vorige maand brachten 164 liefhebbers van fotografie een bezoek aan de steeds qua thema wisselende expositie. Bezoekers wordt altijd gevraagd om aan te geven welke van de 30 getoonde foto’s zij het mooiste hebben gevonden. De winnende foto wordt uiteindelijk bekendgemaakt op de website www.fodo.nl.
De expositie is te zien van 12:00 uur t/m 17:00 uur op de bovenste etage van De Waag. Voor mindervaliden is de etage via een lift toegankelijk.
Ons erelid, oprichter van FODO Henk Roering is op 29 april 2025 overleden. De uitvaart
heeft op 7 mei 2025 in besloten kring plaatsgevonden.
Als anker van de club zat hij bij iedere clubavond altijd op de eerste rij en genoot hij van
zijn clubje dat hij op 24 jarige leeftijd mede had opgericht. Bij binnenkomst van de leden
stak hij steevast zijn duim op als hem gevraagd werd hoe het met hem ging of stak hij zijn
handen uit om even contact te hebben met de leden die hij goed kende en waar hij een
speciale klik mee had.
Henk was een macrofotograaf in hart en nieren. Door zijn ogen hebben veel van ons het
kleine leren waarderen. De themagroep macro is hij altijd trouw gebleven. Hij is wel een
keer lid geworden van de urban groep, maar ook daarbij ging het hem vooral om de
macrofotografie.
Tot het laatste moment had hij interesse in ons werk. Ook al kwam hij niet meer op de
clubavond, hij genoot elke maand van de presentatie of expositie die Theo hem thuis liet
zien. Vanaf de bank gaf hij zijn mening en vroeg hij steevast wie de fotograaf was. Gezien
het grote aantal nieuwe leden merkte hij op “die ken ik niet”. Aan het eind van de
presentatie zei hij dan wel vaak “het werk van de nieuwe leden is mooi en verfrissend, de
oude garde moet wel aan de bak”.
Het is jammer dat Henk er bij ons 70 jarig jubileum niet meer bij is. Hij had er zelf ook
graag nog bij willen zijn, maar het ging gewoon niet meer. We zullen hem dan gedenken
en op hem proosten, want dankzij zijn initiatief genieten we toch maar mooi van onze
leuke en gezellige club.
Fotograaf Nellie van Workum
Help us! (…en elkaar)
“Help ons” was deze keer geen loze kreet – al moet gezegd: we slaan ons er als groep toch best dapper doorheen. Soms loopt het als een trein, soms als een gammele fiets met lekke band, maar gelukkig komen we er samen meestal wel uit.
De opdracht? Een poster maken met een regendruppel effect. Klinkt cool, en dat was het ook. En wij “de Photoshop-superhelden” begonnen te zweven met penselen, lagen en overvloeimodi. We hebben weer flink met lagen gestapeld en nieuwe penselen toegevoegd.
De Engelse versie van Photoshop zorgde af en toe voor wat gesputter – “wat zegt die nou ? en waar zat dat knopje ook alweer?” Sneltoetsen? Die zitten ergens verstopt in ons geheugen onder “vergeten kennis”.
Vandaag ging Nellie zelfs in de herkansing. Omdat Marilyn de vorige keer niet kon, deden we een extra lesje met z’n tweeën. Gezellig, en stiekem ook voor haar weer een herhalingsles. Je zou bijna roepen: Help!, maar dan wel met een grote glimlach.
Fotograaf Nellie van Workum
Vandaag doken we in de wondere wereld van de “echte” foto’s. Ja, je weet wel, van die plaatjes die je niet alleen op een schermpje bekijkt, maar die je ook écht kunt vastpakken zonder bang te zijn per ongeluk op ‘verwijderen’ te tikken.
Het doel: een origineel, creatief drieluik maken. De uitdaging: géén apps, géén Photoshop-superkrachten – gewoon doen met wat er standaard op je telefoon staat.
Natuurlijk bleek al snel dat de ene telefoon de andere niet is. Waar de één vrolijk foto’s kon verplaatsen en bewerken alsof het niks was, moest de ander eerst een spoedcursus “waar zit dit knopje voor?” ondergaan. En ja hoor, de appjes waarmee je normaal álles regelt stonden op een streng verbodslijstje. Spannend!
Toch wist iedereen er iets moois van te maken. Er werd geschoven met foto’s alsof het een potje memory was, kritisch gekeken en artistiek besloten: “Ja, dát is mijn drieluik!”
Sommigen printten thuis, anderen deden zaken met de afdrukcentrale – allemaal even trots op hun mini-expositie in wording.
Volgende keer misschien… met apps? Dan gaan we het thema panorama onder handen nemen. Gelijk maar even geoefend en Rike zie je nu 2x in dezelfde foto… Hoe dan?
Onderstaande foto’s zijn gemaakt door Nellie van Workum.
